Herfstige zondag

De voorlaatste zondag van augustus, de laatste dag van mijn vakantie. Het waait en het regent. Je zou denken dat de herfst is begonnen, als ze niet voor de komende dagen, wanneer ik weer werk, tropische temperaturen hadden voorspeld. Ik kijk uit het raam. Veel marktkramers van de zondagsmarkt zijn thuisgebleven. Zij die er die wel zijn, krijgen hun kraam door de wind maar moeizaam opgesteld. Mijn plan om naar het Vossenplein te gaan, laat ik varen. Ik trek mijn regenjas boven mijn nachtkleedje aan, om pistolets te halen bij het bakkerskraam dat voor onze deur op de stoep staat. Er is nog niemand, de bakkerin zit rustig haar koffie te drinken. Ik zie meteen dat ze haar nieuwe kunstgebit in heeft. Vorige week heeft ze het al aangekondigd. Al jaren ken ik haar met slechts twee boventanden. Ze leek daardoor op een lieve heks, ook omdat ze lang en smal is, bleek ziet en een stevige neus heeft. Makkelijk verstaanbaar was ze nooit. Ze heeft nu een stralende lach terwijl ze mijn pistolets en boterkoeken in een zak steekt. Het verschil is immens – ze is iemand anders. Ze praat zacht, moeizaam nog. Ze klaagt over de pijn. Pas half september zal ze weer kunnen eten. Ze heeft maagpijn doordat ze zo slecht kan kauwen. De tijd die ik win omdat ik niet naar de bakkerij drie straten verder hoef te lopen, verlies ik omdat de bakkerin me zo lang aan de praat houdt. “Iedereen zegt dat ik er nu tien jaar jonger uitzie. Maar mij kan het niet veel schelen.” Ik zeg dat ik kou heb en weer naar binnen ga en wens haar goede moed. Tot volgende week, dan zal het wel al beter gaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s