Zon dag kind

Om kwart voor zes trek ik de deur van mijn tijdelijk verblijf aan zee dicht. Zacht, om niemand wakker te maken. Van de zesde verdieping reis ik met de lift naar beneden. Het is al een beetje licht buiten, dat valt mee. Niet het donker of de leegte zijn beangstigend op dit vroege uur. Wel de meeuwen. Oostende is nu van hen. De wachtende vuilniszakken maken van de straten hun paradijs.

Bij het casino zie ik een meeuw net de hoek om lopen. Daar vindt hij een plastic mayonaisepotje van een frietkot. Het ligt ondersteboven. De meeuw speelt er voetbal mee in de hoop het om te keren. Na een tijdje geeft hij het op. Hij steekt de straat over, op het zebrapad. Weinig meeuwen vliegen, ze wandelen.

Ah ah ah! Het geroep gaat in crescendo. Alsof ergens een raam openstaat en ik getuige ben van het hoogtepunt van een ochtendlijke vrijpartij. Het is een meeuw hoog boven mijn hoofd die deze orgastische geluiden maakt. Overdag heb ik ze nog nooit gehoord.

Ik moet doorstappen, de zon zal opgaan om 6u10. Ik kom bij het Zieliedenmonument. De zon is er nog niet, maar kleurt al strepen aan de hemel. De meeuwen op het strand zijn stil. Niet zo opgewonden als hun soortgenoten in de stad. Twee vroege pootjebaders wandelen in de verte langs de vloedlijn.

_DSC4531 (3).JPGEr zijn nog geen wandelaars op de westelijke strekdam. Aan het einde staan drie vrouwelijke gestalten op het muurtje. Pas wanneer ik vlakbij ben, merken ze me op. Ik vraag of de boot al voorbij gevaren is. Ze hebben gewuifd naar een boot, iemand zwaaide terug. Ze zijn niet zeker of het de juiste boot was.

Waarom we hier zijn? We willen zwaaien naar het kind dat iets of iemand verloren heeft. Het heeft een nacht op zee doorgebracht, in gezelschap van de Zonnekoningin. Vanochtend zullen ze samen de zon opzingen.

Wij zullen hen niet horen. Wel voorbij zien varen. En wuiven. We zijn hier om er te zijn, voor een kind met verdriet.

De boot komt niet. We staan al een uur te wachten. Ik stel voor een foto te maken van de drie vriendinnen. Ze gaan naast elkaar zitten op het muurtje en kijken lachend in mijn lens. Alsof we elkaar al lang kennen.

Terwijl ik de foto maakte, is de zon achter hen opgegaan. Ik zou ook op het muurtje moeten gaan staan om betere foto’s te maken, zeg ik, maar ik heb hoogtevrees. Een val zou heel ongelukkig kunnen zijn. Een van de vrouwen stelt voor me te helpen. Ik wil het alleen doen. Voorzichtig sta ik recht. Ik maak foto’s van de opgaande zon. Ik kijk of de boot er nog niet aankomt.

Ik sta aan een nieuw begin, zeg ik tegen de drie vriendinnen.  Voor mij is dit ook een ritueel: het vroege opstaan, de meeuwen trotseren, de wandeling, de zon zien opgaan, de ontmoeting, samen wachten en wuiven. Iets prikt hevig in mijn rechterhand. Een wesp vliegt weg, over de zee. Hij lijkt me heel bewust te hebben aangevallen. Als een bijkomende beproeving. De steek doet pijn, mijn hand zwelt rood op. Ik blijf op het muurtje staan. De hele dag zal de pijn me herinneren.

De drie vrouwen nemen afscheid, ze gaan ontbijten. De boot zal niet meer komen. Ik krijg een e-mailadres zodat ik hen de foto’s kan sturen. Ik kom van het muurtje af en blijf nog even kijken. Nu ben ik alleen.

Dan zie ik in de verte een boot. Meteen weet ik zeker dat het deze boot is. Naast me komt een oudere, kalende man staan. Hij is erg bezweet. Hij is naar hier gejogd. Hij gaat op het muurtje staan en reikt me de hand. Deze keer laat ik me wel helpen. Hij vertelt dat hij de boot al elke dag gezien heeft. Soms van hieruit, soms vanuit zijn venster. Ik heb een heel goede verrekijker, zegt hij. Maar vandaag zag ik de boot niet. Hij was veel dieper de zee ingevaren dan vorige dagen.

De man vertelt me dat hij schrijft. Voor de Zeewacht.

Mijn wachten wordt beloond. Om half acht vaart de boot voorbij de strekdam. De Zonnekoningin, het kind en de andere opvarenden wuiven. De man van de Zeewacht en ik wuiven terug.

Mijn gezelschap springt van het muurtje en jogt weg. De boot vaart de haven binnen. Ik kijk hem na. Dan loop ik stadinwaarts. Maandag mag beginnen.

Advertenties

3 gedachtes over “Zon dag kind

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s